Μια μέρα στο μεγάλο δάσος κυκλοφορεί η φήμη ότι άνοιξε μία καντίνα.
Όλα τα ζώα του δάσους έτρεξαν και με σειρά ιεραρχίας παρατάχτηκαν το ένα πίσω από το άλλο για να ψωνίσουν. Μετά από λίγη ώρα να σου σκάει και ο λαγός.
Βλέπει την τεράστια ουρά που έχει δημιουργηθεί και πολύ άνετα τους προσπερνάει και πηγαίνει πρώτος πρώτος μπροστά από το λιοντάρι.
* Τι κάνεις ρε βλάκα λαγέ, λέει το λιοντάρι...
* Να, εγώ για την καντίνα ήρθα, απαντάει ο λαγός..
* Κι εμείς τι είμαστε εδώ που περιμένουμε στην σειρά, ηλίθιοι;
Αποκρίνεται το λιοντάρι και του τραβάει μια ανάποδη και τον στέλνει πίσω.
Σηκώνεται ο λαγός εκνευρισμένος και αφού προσπερνάει όλα τα ζώα, πάει και μπαίνει δεύτερος μπροστά από την αρκούδα..
* Τι κάνεις ρε λαγέ, λέει η αρκούδα..
* Να,εγώ για την καντίνα ήρθα..
* Καλά ρε και ποιος νομίζεις ότι είσαι και έρχεσαι δεύτερος λέει η αρκούδα και του κόβει μια μπουνιά και νά σου ο λαγός τελευταίος.
Σηκώνεται στραβωμένος ο λαγός και γυρίζει την πλάτη του να φύγει φωνάζοντας.. * Δε πάτε να .... όλοι σας μωρέ!!! Δεν την ανοίγω σήμερα....
Η αέναη πορεία ενός ανθρώπου, που κοιτά έντονα, επίμονα και άκοσμα, μέσα στο έξω, ή έξω από το μέσα, ή κάτι τέτοιο …νομίζω;
"ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ : ΧΑΝΟΥΜΕ τους ΜΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ...ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ τους ΜΑΛΑΚΕΣ!!!"
(σε ότι αφορά την απουσία των πολιτικών από την αναζήτηση της Μαλακίας, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ψάχνουμε σε νέα πεδία!!!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου