Ένας τύπος , ανοίγει τη πόρτα ενός κουρείου στην Αθήνα, βάζει το κεφάλι του μέσα και ρωτάει τον κουρέα:
-Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στη πελατεία του που περιμένει και απαντάει:
-Γύρω στις 2 ώρες.
Ο τύπος φεύγει. Λίγες μέρες αργότερα, ξαναχώνει το κεφάλι του στη πόρτα του κουρείου και ρωτάει πάλι:
-Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στο μαγαζί που ήταν γεμάτο από κόσμο και απαντάει:
-Γύρω στις 3 ώρες.
Ο τύπος φεύγει. Μία εβδομάδα αργότερα, ξαναχώνει το κεφάλι του στη πόρτα του κουρείου και ρωτάει πάλι:
-Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στη πελατεία του που περιμένει και απαντάει:
-Γύρω στη μιάμιση ώρα. Ο τύπος φεύγει.
Ο κουρέας , τρελαμένος από περιέργεια, γυρίζει στον βοηθό του και του λέει:
-Ρε Βασίλη, άντε ακολούθησέ τον αυτόν να δεις που πάει.
Μετά από λίγο, ο Βασίλης επιστρέφει στο μαγαζί σκασμένος στα γέλια.
-Τι γελάς έτσι ρε Βασίλη! του λέει ο κουρέας. Πού πήγε ο τύπος που ακολούθησες;
Ο Βασίλης κοιτάει προς τα πάνω με δακρυσμένα μάτια από τα γέλια και απαντάει:
-Σπίτι σου!!!!
Η αέναη πορεία ενός ανθρώπου, που κοιτά έντονα, επίμονα και άκοσμα, μέσα στο έξω, ή έξω από το μέσα, ή κάτι τέτοιο …νομίζω;
"ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ : ΧΑΝΟΥΜΕ τους ΜΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ...ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ τους ΜΑΛΑΚΕΣ!!!"
(σε ότι αφορά την απουσία των πολιτικών από την αναζήτηση της Μαλακίας, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ψάχνουμε σε νέα πεδία!!!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου