Μία καλόγρια πάει στην ηγουμένη και της λέει:
"Γερόντισσα υπέπεσα σε αμάρτημα.... πηδήχτηκα με τον καινούριο παπά της εκκλησίας του αγίου Νικολάου.
Τι να κάνω για να συγχωρεθεί η αμαρτία μου";
Ηγουμένη: " Για αρχή θα πρέπει να φας ...ένα λεμόνι".
Καλόγρια: " Δηλαδή άμα φάω το λεμόνι θα συγχωρεθεί η αμαρτία μου";
Ηγουμένη: " Όχι βέβαια!!! Αλλά πρέπει πρώτα να σου φύγει αυτό το γαμημένο το χαμόγελο!!!!!"
Η αέναη πορεία ενός ανθρώπου, που κοιτά έντονα, επίμονα και άκοσμα, μέσα στο έξω, ή έξω από το μέσα, ή κάτι τέτοιο …νομίζω;
"ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ : ΧΑΝΟΥΜΕ τους ΜΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ...ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ τους ΜΑΛΑΚΕΣ!!!"
(σε ότι αφορά την απουσία των πολιτικών από την αναζήτηση της Μαλακίας, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ψάχνουμε σε νέα πεδία!!!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου