Ένας μηχανικός πεθαίνει και πάει κατά λάθος στην κόλαση. Για λόγους πολιτικής όλοι οι μηχανικοί πάνε στον παράδεισο αλλά αυτός τους ξέφυγε. Κατεβαίνει στην κόλαση ο μηχανικός, άθλια η κατάσταση, πολύ ζέστη, φωτιές, λάβα, υδρατμοί, πανικός. Βρίσκει τον διάβολο του τα λέει ένα χεράκι και σε ένα μήνα μέσα έχει εγκαταστήσει κλιματισμό, υδρομασάζ, τουαλέτες και κυλιόμενες σκάλες.
Παίρνει ο Θεός τηλέφωνο στην κόλαση:
- Πως περνάτε εσείς εκεί κάτω;
- Χάρμα, έχουμε ένα μηχανικό εδώ, δουλευταράς το παιδί, έφτιαξε τουαλέτες, υδρομασάζ, κυλιόμενες σκάλες...
- Τι; Έγινε λάθος, δεν πρέπει να έχετε εσείς μηχανικούς, να τον στείλεις πίσω!
- Τι λε ρε, έχουμε βάλει μπροστά για πισίνες αίθρια, πάρκα, σιγά μην στον στείλω.
- Στείλε τον αμέσως διαφορετικά θα σου κάνω μήνυση!
- Σοβαρά; Και που θα βρεις δικηγόρο;
Η αέναη πορεία ενός ανθρώπου, που κοιτά έντονα, επίμονα και άκοσμα, μέσα στο έξω, ή έξω από το μέσα, ή κάτι τέτοιο …νομίζω;
"ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ : ΧΑΝΟΥΜΕ τους ΜΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ...ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ τους ΜΑΛΑΚΕΣ!!!"
(σε ότι αφορά την απουσία των πολιτικών από την αναζήτηση της Μαλακίας, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ψάχνουμε σε νέα πεδία!!!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου