Η αέναη πορεία ενός ανθρώπου, που κοιτά έντονα, επίμονα και άκοσμα, μέσα στο έξω, ή έξω από το μέσα, ή κάτι τέτοιο …νομίζω;
"ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ : ΧΑΝΟΥΜΕ τους ΜΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ...ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ τους ΜΑΛΑΚΕΣ!!!"
(σε ότι αφορά την απουσία των πολιτικών από την αναζήτηση της Μαλακίας, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ψάχνουμε σε νέα πεδία!!!)

Σάββατο

Θεέ μου βοήθα

Είναι ο τύπος και ψάχνει να παρκάρει στο Παγκράτι εδώ και 3 τέταρτα.
Ξενερωμένος εντελώς πια κι αφού έχει ρίξει διάφορα «γαλλικά» από τα νεύρα του, αρχίζει:
"Θεέ μου... σε παρακαλώ... βοήθησε με να βρω πάρκινγκ. Δεν αντέχω άλλο. Κι εγώ, παρόλο που ήμουν τόσα χρόνια άπιστος , θα κάνω τα πάντα για σένα. Θα αλλάξω, θα πηγαίνω κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Σε παρακαλώ Θεούλη μου κάνε μόλις στρίψω στην γωνία να έχει μια θεσούλα. Σε παρακαλώ..."
Μόλις στρίβει λοιπόν στην γωνία, να σου η θεσούλα ελεύθερη. Κοιτάζει ο τύπος τον ουρανό:
"Αστο μεγάλε ....βρήκα"

Δεν υπάρχουν σχόλια: